تبلیغات
واجب فراموش شده - باز کردن چشم و گوش بچه ها به بهانه آموزش

واجب فراموش شده
 
چه جنگ باشد چه نباشد راه من و تو از کربلا می گذرد:باب جهاد اکبر بسته شد باب جهاد اصغر که بسته نیست

باز کردن چشم و گوش بچه ها به بهانه آموزش
آموزش های انحرافی کانال های تلویزیونی ماهواره ای و فیلم ها و مجلات مبتذل و غیراخلاقی، خطر شیوع ایدز و بیماری های ناشی از رفتارهای نادرست جنسی را افزایش داده است.




بی بی سی فارسی (BBCPersian) با پخش گزارشی از پاکستان، به تمجید از طرح مسائل جنسی در مدارس روستایی واقع در ایالت سند پرداخته و آن را به عنوان ابتکاری جدید معرفی کرده است.

 

این برنامه که قالبی آموزشی دارد، با حمایت مالی یک شرکت نفت و گاز استرالیایی (bhp) انجام می شود!

 

رسانه دولتی انگلیس اصرار داشت در گزارش یادشده چنین القا کند که طرح مسائل جنسی برای دانش آموزان "ضرورتی اجتماعی" است که شریعت اسلام با آن مخالفت می کند.

...................................................................................ادامه........................................................


این در حالی است که با وجود فراگیر شدن چنین روش های آموزشی در کشورهای به اصطلاح پیشرفته، آمار انحرافات اخلاقی، آزار و اذیت کودکان و تجاوز به عنف در این کشورها کاهش نیافته است.

 

اکنون سؤال اینجاست که آیا اصل آموزش مسائل جنسی در اسلام ممنوع می باشد؟

 

با یک جستجوی ساده در احکام اسلامی و متون فقهی موجود می توان به این نتیجه رسید که اسلام به اصل مسائل جنسی اهمیت ویژه داده است؛ به طوری که حتی برخی از آیات قرآن به این موضوع اختصاص یافته است.

 

بنابراین باید به آموزش آن هم توجه شود، ولی مهم این است که اسلام، نقش خانواده -مخصوصا مادر- را در این مسائل پررنگ تر می داند؛ هرچند سایر روش های آکادمیک با حدود خاص تعریف شده می تواند مفید باشد؛ وگرنه آنچه در دنیای غرب اتفاق افتاده، نتیجه اش چیزی جز افزایش ابتذال و بی بندوباری نبوده است.

 

تا جایی که کارشناسان و متفکران غربی، این نوع آموزش در سنین پایین را "مضر" ارزیابی کرده اند.

 

در واقع بازگشت به همان حدود دینی اصیل، راهگشاتر از نسخه های غربی است. در اینجا به صورت خلاصه «آموزش مسائل جنسی به جوان و نوجوان» را از دیدگاه اسلام بررسی می کنیم.

 

در مقدمه باید تأکید کرد که آموزش امور جنسی و دادن آگاهی های لازم در این رابطه از مسائل ضروری و مورد نیاز خانواده هاست. آموزش جوانان و نوجوانان درباره چگونگی رفتار صحیح جنسی و بیماری های ناشی از انحرافات جنسی دارای اهمیت زیادی است.

 

شواهد گوناگونی حاکی از آن است که مردم و به خصوص نوجوانان و جوانان در این مورد اطلاعات درستی ندارند و منابع یادگیری رفتار جنسی در بین آنان منابع قابل اطمینانی نیست.

 

معمولا آنچه جوانان در این باره می دانند اطلاعات خیابانی است که از افراد فاقد صلاحیت آموخته اند. نه پدر و مادرها، نه مدرسه و دانشگاه، نه رسانه های گروهی و نه مطلعین دینی، عموما مطلب مهمی در این باره به جوانان نمی آموزند.

 

حتی جنبه های بهداشتی و چگونگی مقابله با بیماری های عفونی مقاربتی و ایدز نیز به آن ها آموخته نمی شود.

 

آموزش های انحرافی کانال های تلویزیونی ماهواره ای و فیلم ها و مجلات مبتذل و غیراخلاقی، خطر شیوع ایدز و بیماری های ناشی از رفتارهای نادرست جنسی را افزایش داده است. باید با آموزش صحیح به نوجوانان و جوانان، در ضمن دروس بهداشت و فیزیولوژی بدن و روانشناسی و تربیت بدنی و امور خانواده و اخلاق و تعلیمات دینی و یا از طریق برنامه های ویژه توسط تیم های متشکل از پزشک و روانشناس و متخصصان علوم تربیتی و دینی و اخلاقی، زمینه مناسبی برای مقابله با این خطرها فراهم شود.

 

بدیهی است تا در مورد امور مربوط به امور جنسی آگاهی های مورد نیاز به جوانان داده نشود، آمادگی لازم برای مقابله با انحرافات جنسی و مفاسد و عواقب سوء ناشی از آن و نیز بیماری های مختلف جنسی و راه های انتقال آن حاصل نخواهد شد.

 

پدران و مادران شرعا وظیفه دارند آداب اسلامی را در این رابطه به فرزندانشان بیاموزند و آن ها را در این رابطه تقویت کنند تا شیادان و آلودگان نتوانند فرزندان آن ها را بفریبند و آن ها را به وادی فنا و سقوط بکشانند.

 

نکات مهم در تربیت جنسی

 

الف) از مسائل بسیار مهم این است که فرزندان و جوانان بدانند در چه وضع و موقعیتی هستند و در رابطه با زندگی شخصی شان چگونه باید موضع بگیرند و به چه صورت و شیوه ای از خود و عفت و شرافت و شخصیت شان دفاع و حراست کنند.

خطر روابط ممنوع و معاشرت های آلوده باید از دوران نوجوانی به دختران و پسران آموخته شود. پدران باید محرم راز پسران خود باشند و در این زمینه رابطه تنگاتنگی با فرزندان پدید آورند و گفتنی های لازم را در جهت رعایت عفت و پاکدامنی به پسران بگویند.

از سنین نوجوانی پدر باید شیوه غسل را به پسر بیاموزد و در اوان بلوغ و احتلام، حالت ها و وقایع این دوران را به او تفهیم نماید و احکام شرعی غسل و چگونگی آن را به فرزندش بیاموزد.

مادر باید از طریق پدر، درباره دگرگونی حالات پسر و غسل و احتلام و جنابت او باخبر شود و از قبل لباس و جامه زیر او را جدا و حتی محل خواب او را تفکیک نماید. در مورد دختران نیز این اطلاع دهی در همین مقطع و توسط مادر باید انجام بگیرد.

 

ب) در طول جریان تربیت و رشد، پدران و مادران باید به فرزندان خود تفهیم کنند چه خطراتی در انتظار آن هاست؟ سر راه خانه تا مدرسه و برعکس چه آلودگی هایی ممکن است برایشان پدید آید؟ چه افرادی در سر راهشان ممکن است سبز شوند و چه رسوایی هایی برایشان به وجود آورند؟

بخشی از آگاهی هایی که باید به نوجوانان و جوانان به طور مستقیم یا غیرمستقیم داده شود، درباره بیماری های مقاربتی است.

اینگونه مسائل باید به گونه ای به آن ها تفهیم شود که احساس نفرت از انحراف جنسی در دلشان پدید آید و از فرجام آن نگران و بیمناک شوند و ضرورت حفظ خود از آلودگی ها را به خوبی دریابند.

این آموزش ها بهتر است در لابلای داستان ها و اتفاقاتی که برای دیگران پیش آمده بیان شود تا مایه عبرت و پند آن ها گردد.

 

ج) بخشی از آموزش هایی که در زمینه تربیت جنسی باید مورد نظر باشد، آموزش هایی در رابطه با تقویت ایمان و اخلاق است. پرورش ایمانی و اخلاقی می تواند در حفظ فرزندان و جوانان از خطرات و تأمین سعادت آن ها خیلی مؤثر باشد.

بخشی از این آموزش ها باید در رابطه با حجب و حیای متعادل و موزون و عاقلانه باشد. از علل انحرافات در کودکان گاهی حجب و حیای شدید و زمانی هم جرأت و جسارت و بی پروایی فوق العاده است.

 

د) از مسائل مهم در امر تربیت نوجوان و جوان، اشباع کردن آن ها از محبت به ویژه در زمان کودکی آنهاست. اشباع نشدن آن ها موجب پیدایش نارسایی ها و کمبودهای عاطفی است که موجب هر نوع اختلال است و زمینه ساز بسیاری از انحرافات جنسی جوانان است و اثر آن تا پایان عمر در افراد باقی می ماند.

کودکانی که از محبت سیراب نشده اند، در همان اوان و یا در نوجوانی و جوانی به شدت در معرض خطرند. البته زیاده روی در محبت و وابستگی شدید کودکان به پدر و مادر نیز موجب نوع دیگری از خطر است. پس باید فرزندان را به گونه ای متعادل اشباع کرد تا دچار لغزش و خطر نشوند.

 

ه) به تدریج که پسران و دختران رشد می کنند و بزرگ می شوند باید با دنیای متفاوت زندگی زن و مرد و به وظایفی که این دو در زندگی دارند آشنا شوند.

البته این به معنای بیدار کردن نیرو و قوه خفته و نهفته جنسی نمی باشد، بلکه هدف آن است که پیش از اینکه فرزندان ما به فکر مسأله ای بیفتند و یا چیزی را از زبان دیگران بشنوند، باید به گونه ای سالم و معقول و همراه با وقار و عفت و منطقی، خطرات احتمالی و انحرافات را از آنان دور کرد.

بررسی ها نشان می دهد که طرح اینگونه مسائل در قالب هایی مناسب و همراه با وقار و اخلاق که از هر نوع وقاحت دور باشد، از طرف افراد دلسوزی چون پدر و مادر، از لغزش های آینده فرزندان جلوگیری خواهد کرد.

در واقع آموزش این مسائل توسط والدین و مربیان دلسوز به خاطر جلوگیری از بدآموزی و سوءاستفاده در این زمینه است. والدین برای برخی از آموزش ها می توانند از وجود معلمان و مربیانی که مجهز به تعالیم و ضوابط اخلاقی و انسانی بوده و بدآموز و منحرف کننده نباشند، استفاده کنند.

آموزش هایی که به فرزندان و جوانان و نوجوانان در رابطه با زندگی غریزی و جنسی شان داده می شود ممکن است به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باشد. در آنچه که مربوط به دستورات و تعالیم شرعی است سعی بر این است که مستقیما مطالب به آن ها آموخته شود -همانگونه که در رساله های عملی مراجع تقلید وجود دارد- و در آنچه که ناشی از تحریکات و کنجکاوی هاست باید سعی شود راه و روش غیرمستقیم به کار بسته شود.

مثلا برگزاری "جشن تکلیف" برای دخترها و پسرها و تبریک وقت بلوغ آن ها نوعی از آموزش های غیرمستقیم است. باید توجه داشت که آموزش مستقیم نیازمند پختگی و توانایی و تیزهوشی و دلسوزی خاصی است؛ چون از یک طرف باید آگاهی های لازم را به فرزندان داد و از طرفی دیگر باید مراقب بود این امر سبب بیداری زودرس و بی موقع جنسی نگردد و موجب تحریکات زیانبار و باز شدن بیش از حد ضرورت چشم و گوش آن ها نگردد.

 

 

سن آموزش مسائل جنسی

 

یقینا در دوران کودکی و در سنین پایین تر از 7 سالگی ضرورتی برای آموزش مسائل جنسی وجود ندارد. توصیه های پیامبر گرامی اسلام و ائمه معصومین (ع) به والدین این است که کودک در معرض دید و یا حتی شنیدن صدای تنفس والدین در هنگام مقاربت جنسی آنان نباشد.

این سفارش ها بیانگر آن است که اولا مرحله ای از تمایلات جنسی در آغاز دوره کودکی وجود دارد -گرچه کودک از آن آگاه نیست- و ثانیا عوامل بیرونی ناهشیار بر رفتار جنسی تأثیر می گذارد.

در این سن کودکان بسیاری از اعمال و گفتار را تقلید می کنند و با والدین خود همانندسازی می نمایند. با آلت جنسی خود بازی می کنند و می خواهند جنسیت خود را شناخته، از تفاوت های جنسی مذکر و مؤنث آگاه شوند.

در این مرحله هر پسر یا دختری به طور حتم از جنسیت خود آگاه می شود و در پایان این مرحله (حدود 6 سالگی) نقش جنسی خود را باید به خوبی ایفا نماید.

یکی از جلوه های تشخیص و شناخت نقش جنسیت در طول سنین مزبور -به ویژه شش تا 7 سالگی- ظهور و درک انگیزه های جنسی است. گویا در این دوران غریزه جنسی کودکان تا اندازه ای هرچند کمرنگ خودنمایی می کند و کودکان به تدریج آثار آن را به گونه ای احساس می کنند.

از این رو برخی از روایات اسلامی بر این نکته تأکید دارد که بستر کودکان و به ویژه کودکان ناهمجنس را از شش سالگی به بعد از یکدیگر جدا سازید. در مواردی نیز مادر از خوابیدن در کنار دختر 6 ساله خود منع شده است.

 

در واقع اسلام می خواهد که غریزه جنسی در دوران شکوفایی خود رشدی طبیعی داشته باشد، زیرا در غیر این صورت بیم آن می رود که کودک به بلوغ زودرس مبتلا شده، برای خود و اولیا و مربیان مشکلاتی به بار آورد.

مرحله ای از این آموزش که اطلاعات او را در زمینه آمیزش و ضوابط و احکام و آداب آن افزایش می دهد، باید در هنگام ازدواج و در آستانه آن انجام شود و زودتر از آن لازم نیست و تنها باعث تحریک بیجای او خواهد شد.

 

شما می توانید برای آگاهی بیشتر در این رابطه، از کتاب های زیر بهره ببرید:

1- رشد جسمی و جنسی در نوجوانی، دکتر حسین لطف آبادی

2- خانواده و مسائل جنسی کودکان، دکتر علی قائمی

3- ازدواج مکتب انسان ساز، شهید پاک نژاد

4- روانشناسی زناشویی

5- آداب آمیزش

6- روانشناسی زن.





طبقه بندی: جنـــــــــــــــــگ نــــــــــــــــــــــــرم، 
برچسب ها: روانشناسی زناشویی، آداب آمیزش، روانشناسی زن، رشد جسمی و جنسی، بی بی سی فارسی، ضرورتی اجتماعی، مسائل جنسی،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 17 تیر 1393 توسط شهید محمد رضا تورجی زاده
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : // setTimeout(function () { // GetMihanBlogShowAds(); // }, 1000);